ça brûle!

Kandelaars, lampen, gas, een beweegbare muur, zwavelstokjes. Kortom ça brûle!ça brûle legt het vuur op de rooster. In dit toneelstuk staat vuur niet alleen voor warmte, liefde en hartstocht. Maar ook voor het leven, het denken en het kopen. ça brûle kijkt naar de ruime context van het woord ‘vuur’. Het  is een toneelstuk gemaakt door twee compagnies: De Roovers en De Vereniging van Enthousiasten voor het Reële en Universele. Het is de eerste keer dat deze twee samenwerken.  

De ontgoocheling is diep wanneer de muur voor de laatste keer draait. Het toneelstuk kon mijn aandacht niet trekken. Dit komt omdat ça brûle geen gewoon toneelstuk is. Het is een verzameling van verhalen, beelden, gedachten die een eigen invulling geven van vuur. In het toneelstuk werd een kortfilm getoond over de weg die ons afval aflegt. Het begint bij een vrouw die werkt en door te werken kan zij inkopen doen. Maar wanneer blijkt dat een tomaat niet meer goed is wordt de tomaat weggegooid. Volgens mij probeert men vuur weer te geven als het kopen en het weggooien van dingen die niet goed zijn zoals tomaten met zwarte plekken. Het heeft geen klassiek verhaal met een inleiding, midden en een slot. Dat vond ik jammer. Ik raakte regelmatig mijn kluts kwijt omdat het toneelstuk geen klassiek verhaal bevatte.

Het verhaal zorgde voor de ontgoocheling, maar zeker niet het decor en de rekwisieten. De draaiende muur kan men zeker het belangrijkste onderdeel van het decor noemen. De draaiende muur werd niet alleen gebruikt als muur, maar ook als scherm om beelden op te projecteren. De draaiende muur geeft ook aan wanneer een nieuw verhaal begint. Dit vind ik persoonlijk heel goed gevonden. Een ander iets dat ik heel goed vond, waren quotes als 'God bestaat niet' die geprojecteerd werden die geprojecteerd werden. Het is fantastisch om de woorden plotseling te zien verschijnen. Ik geraakte er in het begin niet aan uit, hoe die woorden daar kwamen. Uiteindelijk zag ik dat er een scherm hing voor de scène. Het bleef fantastisch om te zien.

Eén moment in het toneelstuk zal mij bijblijven. Het moment dat ze, volgens mij, de familie Flodder nadeden. Ik heb veel moeten lachen op dat moment. Een bompa die met zijn uitlaatgassen iedereen rondom hem vergaste. Dit vond ik het beste van heel de voorstelling. De manier waarop de acteurs sommige dingen weergaven vond ik goed gevonden: een vogel werd nagedaan door een acteur met een vogelkooi op zijn hoofd en een fluitje in zijn mond.

ça brûle is geen toneelstuk voor mij. Ik vond het te ingewikkeld omdat er geen specifiek verhaal naar boven kwam. Zelf vind ik dat het verhaal je toneelstuk maakt of kraakt. In dit geval is het vooral niet gemaakt. De rekwisieten en het decor waren juist het tegenovergestelde van het verhaal. Ik vond ze fantastisch. Kortom een toneelstuk met verhaal heb ik niet gekregen, maar ik ben wel een mening rijker over vuur: Vuur is alles.