Loopt Leue Tegen De Lamp?

Tegen De Lamp is het tweede theaterstuk van Dimitri Leue met ecologie in de hoofdrol, zowel inhoudelijk als in de opzet van de voorstelling.
Het is een samenwerking van Dimitri Leue, Jonas Van Geel, Antoon Offeciers en Steven Vromman. Die laatste is echter geen "echte" acteur, hij is een ecoloog, wat dan ook zijn rol is in het stuk. Offeciers verzorgt in dit stuk de achtergrondmuziek en speelt ook een miniem bijrolletje.

Bij het begin van de voorstelling was de eerste vraag die ik mezelf stelde: "Waar ben ik eigenlijk naar aan het kijken?",of zoals ik het toen dacht: "Zit ik hier in de verkeerde zaal?". En zelfs na vijftien minuten had ik nog steeds geen flauw benul wat het nu juist was. "Is het een humoristisch theaterstuk, een lezing of gewoon een ecologisch statement?" Het stuk is namelijk gemaakt met grote zorg voor het milieu: heel het decor is biologisch afbreekbaar, de kostuums zijn gemaakt van gerecupereerde kleren (en één zelfs van geitenwollensokken) en de stroom die nodig is voor de belichting, werd opgewekt via fietsen (al dan niet met de hulp van enkele sportieve toeschouwers).
Mijn indruk toen ik de affiche voor het eerst zag, was dat het eerder een soort lezing ging worden à la " An Inconvenient Truth". Want het logo, een wereldbol met het woord "Eco" op, kwam me bekend voor. De verrassing was groot toen het een grappig theaterstuk bleek met een snuifje eco.
Hoewel Leue vaak geassocieerd wordt met grappige programma's zoals "Vaneigens", toch kan de man ook serieus uit de hoek komen. Hij was onder andere betrokken met: "W@=D@", een tv-programma om kinderen kennis te laten maken met andere culturen, onder andere de Chinese en de Mexicaanse. Naar mijn mening echter, is Tegen De Lamp van alles een beetje te veel: theater, het milieu en stand-up comedy allemaal samen in één theaterstuk, geven niet per se een goed resultaat. Vooral het stand-up comedy gedeelte had er voor mij uitgemogen, het maakte het, toch wel serieuze, thema te luchtig.

Door de doelgroep zo groot mogelijk te willen maken (én ecologen én theatergangers én schoolkinderen), gaat de algemene kwaliteit naar beneden. Iemand die komt om naar theater te kijken zal dit te simpel, niet uitgewerkt genoeg vinden. Een geinteresseerde ecoloog daarentegen zal dan weer weinig nieuws opsteken over ecologie. Op vlak van humor krijg je situaties waarin sublieme doordenkers meteen worden gevolgd door platvloerse grappen, die de "Jantje ... -moppen" nog goed gevonden en origineel doen lijken. Voeg daarbij nog een redelijk vergezocht verhaal (de link tussen een geitenhoeder, een CEO en een milieuactivist was ver zoek) dat eigenlijk meer met filosofie dan met ecologie te maken heeft, en je krijgt Tegen De Lamp.
Ook enkele clichés als "de zogezegde gastacteur die zijn tekst niet weet", worden niet uit de weg gegaan om alles wat meer (biologisch?) verteerbaar te maken.

Maar, is Tegen De Lamp iets voor jou? Wel, om eerlijk te zijn denk ik dat de gemiddelde theaterganger hiervoor niet warm zal lopen, daarvoor is het net iets te luchtig.
Tenzij natuurlijk heel de Al Gore-hype aan jou is voorbijgegaan en je eigenlijk eens wilt weten hoe onze aarde ervoor staat.

Willem