'Tegen de Lamp' of niet?

‘Tegen de Lamp’ of niet?

‘Tegen de lamp’ zo heet de nieuwe toneelvoorstelling van Dimitri Leue. De voorstelling gaat over de ecologische voetafdruk(EVA) van de mens. Leue schreef niet alleen het stuk, maar hij speelt er zelf ook in mee. Samen met Steven Vromman of beter bekend als de Low Impact Man en Jonas Van Geel brengt hij een wonderbaarlijke voorstelling over een saai, vaak aanbrengend, maar belangrijk probleem. Met een sterke cast, een ‘camionnette’ op koolzaadolie, recycleerbare kostuums, composteerbaar decor, akoestische muziek, een leerrijke inhoud en een goede dosis humor maken zij een voorstelling die je niet snel zal vergeten.

Op een zelfgemaakte fiets staan twee mannen te fietsen en te toeteren terwijl aan de andere kant van het podium iemand akoestische muziek speelt. Dit is het verrassende, maar beloftevolle begin van ‘Tegen de lamp’. De voorstelling begint bij Vromman ‘Low Impact Man’ die dacht dat hij een lezing komt geven aan het publiek over de ecologische voetafdruk. Maar hij wordt meegesleurd door Leue en Van Geel om zich voor te doen als Zölt, wat groen betekent in het Hongaars. Leue neemt de rol als dikke, stinkend rijke baas van een nogal vervuilend bedrijf voor zijn rekening. Van Geel daarin tegen speelt de nogal armzalige archeoloog, Dido die geld komt lenen bij Pens(Leue). Samen gaan ze op zoek naar de lamp van de wens, wens, wens, wens,… Ze komen terecht in een grot en daar hebben ze wel bepaald één uur de tijd om een wens te bedenken die alles kan veranderen. Deze situatie roept twee belangrijke vragen op: wie mag de wens doen en wat gaat de wens zijn? Dit leidt tot grappige en soms wel leerrijke momenten. Het verhaal is verrassend. Ik had zelf geen idee, hoe je zo’n belangrijk onderwerp interessant en zonder dat iemand in slaap valt aanbrengt aan je publiek. Ik vind het fantastisch dat Leue dit gekund heeft. Dit maakt mijn avondje uit goed.

In het stuk wordt er veel aandacht gespendeerd aan humor. Misschien wordt hierdoor de voorstelling te luchtig opgenomen. Maar dit kan ook juist in de acteurs hun voordeel spelen. Wanneer ik af en toe eens kan lachen met de dingen in het leven zal ik er misschien meer aandacht aan geven. Wanneer je hoort dat een koe een grotere vervuiler is dan een 4x4 wat zou je eerste reactie dan zijn? Of wanneer je hoort dat onze stijgende vleesproductie er ook voor iets tussen zit? Eens fronsen en zeggen ‘Wat zeggen die nu allemaal?’, maar uiteindelijk zou ik toch eens goed lachen. Dat was mijn reactie. Een ander aspect dat aanbod komt is muziek. In dit stuk speelt muziek een bijrol, want het treedt niet echt op de voorgrond het blijft een beetje achter. Muziek zorgt voor een extra klemtoon wanneer er iets gezegd wordt dat belangrijk is. Bijvoorbeeld op het moment dat Low Impact Man vertelt wat er allemaal gebeurt in één uur hoor je op de achtergrond het geluid van een xylofoon. Dat laatste creëert een sfeer van rust. Hierdoor luisterde ik meer naar de voorbeelden van Low Impact Man. Ze drongen meer tot mij door. In tegenstelling tot muziek speelt de tekst een hele grote rol in de voorstelling. Er zijn dan ook weinig momenten in de voorstelling waarin niets wordt verteld, want klimaat is een belangrijk onderdeel van ons leven. Een ander element dat je opvalt is het composteerbaar decor en het ecologisch licht. Het decor bestaat uit recycleerbare kostuums die iets meer vertellen over de personages. Zölt draagt kledij gemaakt van ‘geitenwollensokken’, want hij is geitenherder. De kostuums zijn op een originele manier omhoog gehangen. Ze hangen aan kapstokken. Waardoor het lijkt alsof de kostuums zelf kunnen staan. Op de grond liggen 3 grote zakken die men na de voorstelling kan hergebruiken. Het licht is zeer ecologisch, want het licht werd geproduceerd door Leue en Van Geel door twee uur op voorhand te fietsen op hun ecologische fiets. Na de voorstelling hebben twee mensen de mogelijkheid om een halfuur te fietsen zodat hun ecologische batterij weer helemaal opgeladen is voor de volgende voorstelling. Het is niet vermoeiend en je bent een ervaring rijker. Ik kan het weten want ik heb het zelf ook gedaan.

Kortom ‘Tegen de lamp’ is niet zomaar een voorstelling over de ecologische voetafdruk van de mens. Het gaat verder dan dat. Dimitri Leue en zijn bende willen volgens mij u niet alleen iets bijbrengen. Maar ze willen je ook eens laten nadenken over de dingen. Ze willen ook dat je een goede avond beleeft. Volgens mij is het hun gelukt om een toneelstuk te maken dat zowel informatief als ontspannend is. Dus wil je eens naar een toneelstuk gaan zien waar je zowel je lachspieren als je hersenen mee kan pijnigen, kies dan zeker voor ‘Tegen de lamp’ en vergeet niet het is beter met de fiets dan met de auto te komen, want dat is … milieuvriendelijker.